Het kan nét. Of: het kán niet. En ergens betekent het ook: doe normaal, dit gaat ’m niet worden. Dat is het mooie van “It kin net” in het Fries: je kunt er alle kanten mee op. Net als met al die winteraankondigingen van de afgelopen dagen.
Want man, man, man… als je sommige weerprofeten mocht geloven, hadden we inmiddels met z’n allen een Elfstedentocht-plan A, B en C al klaarliggen. Schaatsen geslepen, koek-en-zopie in de thermos en bij elke plas water werd al voorzichtig “ijsmeester!” geroepen. Alleen… de werkelijkheid is weer eens heel Hollands: net niet.
Zaterdag leek het wel lente en zondag voor het eerst niet op de mountainbike maar op de racefiets voor een langer rondje. Dus even langs de ijsbaan in Schipluiden. Prachtig plaatje, water zat, maar ijs? Ho maar. Het ligt er als een natte belofte. En dat is precies het probleem met deze “kou-in-de-lucht”-verhalen: het ziet er op de kaart soms indrukwekkend uit, maar ondertussen blijft de bovenlucht warm, de luchtdrukverdeling niet goed, en de wind dus nét weer verkeerd. Dan krijg je geen ijs, maar misschien wel zon en te hoge temperaturen en mensen die teleurgesteld naar hun schaatsen kijken alsof die persoonlijk schuld hebben.
En eerlijk is eerlijk: we trappen er elke keer weer in. Zodra er ergens “min 6” in een weerapp verschijnt, gaat het winterhart sneller kloppen. Alleen vergeten we er steeds bij te zeggen: min 6 in De Bilt op 10 cm hoogte, om 06:00 uur, met precies de juiste omstandigheden… It kin net dus.
Dus ja: het kan nét. Maar voorlopig vooral op papier. En op papier kun je helaas niet schaatsen.
Laten we hopen dat de natuur ons toch nog verrast deze winter en alle schaatsliefhebbers, net als ik, toch nog hun rondjes kunnen maken op natuurijs deze winter.
Weerman Marco
Bij de foto: Voorlopig nog even geduld…