Vroeger was “koud” gewoon koud. Tegenwoordig hoor je bij een beetje vorst meteen termen als gevoelstemperatuur. En eerlijk is eerlijk: soms lijkt het alsof we er met z’n allen een extra dramalaagje overheen gieten. “Brrr, voelt als min tien!” terwijl de thermometer doodleuk -2 aanwijst.
Wat is dat dan, die gevoelstemperatuur? Simpel gezegd: het is een rekenwaarde die probeert te beschrijven hoe koud het voor je lichaam aanvoelt. Niet alleen door de luchttemperatuur, maar ook door wind (die blaast je warmte weg).
Wil je het nog wat ‘nauwkeuriger’ weten dan is er ook de THSW-index want die gaat nóg een stapje verder. THSW staat voor Temperature, Humidity, Sun, Wind: temperatuur, vochtigheid, zon en wind. Het is dus een soort “alles-in-één”-gevoelstemperatuur. Handig voor meteorologen, maar het blijft: een index. Geen natuurwet. En al helemaal geen reden om bang te worden voor een paar frisse dagen. Het KNMI gaat daar ook mee beginnen als het gaat om de hitte, die we soms in de zomer ervaren in onze regio. Nu nog niet aan de orde natuurlijk…
Over de lage gevoelstemperaturen: we leven niet meer in tochtige huizen met een kruik als luxe. We hebben isolatie, verwarming, goede jassen en, ook niet onbelangrijk, meestal genoeg te eten. Koude is vooral een kwestie van omstandigheden én gedrag. Op een fatbike met hulpmotor zit je stil te “rollen” en koel je sneller af. Fiets je ouderwets door op een gewone fiets, dan maak je je eigen kachel. En op mijn racefiets is het gewoon een kwestie van doortrappen en goed aankleden. Ik ervaar dat dus heel anders en heb er totaal geen ‘last’ van.
Dus ja: het is soms fris. Maar soms is fris juist heerlijk winterweer. Stuur mij vooral jullie mooiste rijpfoto’s of jullie “ik-vind-dit-helemaal-niet-koud”-momenten!
Weerman Marco
Bij de foto: Ouderwets op de fiets, trappen en gaan, weer of geen weer…
Geef een reactie