Vorige week woensdag mocht ik al vanaf een terras in ‘‘s-Gravenzande voor de WOS TV vertellen hoe uitzonderlijk het weer op die dag was. Met maar liefst 18,4 graden was het natuurlijk uitzonderlijk. Boven de 20 graden in februari is pas 3 keer gebeurd in 100 jaar. Dat maakten we dus niet mee deze keer. Wie weet de komende jaren?
Ook deze week voelt het in het Westland bijna alsof iemand stiekem de kalender heeft doorgedraaid naar begin april. We starten maart met een flinke portie zon en opvallend zachte temperaturen. In Naaldwijk tikt het vandaag (maandag) en donderdag zelfs rond 16°C aan, met veel ruimte voor opklaringen en geregeld strakblauwe momenten. Geen dikke jas, maar eerder een “laagjesdag” – en je merkt het meteen: in de tuinen komen de eerste knoppen los, mensen pakken de fiets en op een beschut terras is het al verrassend aangenaam.
Maar maart blijft maart. En om dat te laten zien, is er een mooi voorbeeld uit 1987. Terwijl wij nu een vroege lenteprikkel krijgen, kende begin maart 1987 juist een berucht winterhoofdstuk: in het noorden leidde aanhoudende vorst met regen tot een ijzelramp op 2 en 3 maart 1987, met enorme gladheid en schade. In plaats van zon op de neus: ijs op bomen, draden en wegen. Een wereld van verschil – en toch dezelfde maand.
Dat is precies de charme (en de uitdaging) van het weer in onze contreien: een paar dagen zachte lucht uit het zuiden en we dromen van lente, maar een andere windhoek kan het hele plaatje kantelen.
Zie jij al echte lentetekens in de buurt—bloeiende krokussen, bijen, of juist nog rijp in de ochtend? Stuur me vooral je foto’s of vragen, dan neem ik ze mee in een volgende column.
Bij de foto: De eerste tulpenbollen.
Weerman Marco